De nieuwe Drinkwaterwet is dinsdag 7 juli 2009 met algemene stemmen aangenomen door de Eerste Kamer. In de senaat was waardering voor de goede kwaliteit drinkwater die wordt geleverd door de publieke Nederlandse drinkwaterbedrijven.

De voorganger van de Drinkwaterwet, de Waterleidingwet, stamt uit 1957. In de loop van de jaren daarna is die wet op een aantal punten aangepast, voor het laatst in 2004. De Waterleidingwet is destijds vooral opgesteld om de kwaliteit van het drinkwater te waarborgen. Bij de aanpassingen is ook de organisatie van de watervoorziening steeds verder geregeld.

Op 6 juli en 7 juli discussieerden de Eerste Kamerleden met de Minister van VROM over onderwerpen als decentraal toezicht, solvabiliteit, warm tapwater en het voorstel voor de vrijstelling van drinkwaterleidingen van precario.

Minister Cramer van VROM kreeg de instemming van de Senaat voor haar voorstel om de VROM-inspectie de drinkwaterleidingbedrijven te laten controleren, en niet de mededinginsautoriteit NMA. De Minister stelt het kader vast, de decentrale bedrijven voeren uit. “Kwaliteit en leveringszekerheid prevaleren in het toezicht”, aldus de Minister. De Eerste Kamer kreeg de toezegging dat de minister bij de solvabiliteitseis een ruime marge zal hanteren, zodat de bedrijven voldoende geld om te investeren overhouden.

De Minister heeft daarbij gezegd dat VROM een coördinerende rol heeft bij de levering van warm tapwater en dat het drinkwaterbedrijf het voortouw heeft bij mogelijke onderzoeken. Nadere regelingen hiertoe zullen in het Drinkwaterbesluit vastgelegd worden. De Minister van BZK komt met een nader voorstel voor de vrijstelling van leidingen van de drinkwatersector van precario.